De week van de sandflies

In Queenstown hebben we (heel origineel) NIET gebunjyjumpt (sommmige dingen zijn te veel voor een relatie ), maar lekker rondgewandeld en geshopt…..maar nog veel belangrijker: hier hebben we onze “overnight cruise” naar Doubtful Sound geboekt! Leonie & Lex doen luxe! (mag wel na al die ontberingen….)….

Dus na onze winkelmiddag zijn we direct doorgereden naar Te Anau, de ‘ springplank’ voor Fiordland (en dus ook onze cruise). De cruise was super! Lekker weer gehad en heel relaxed door de Sound gevaren. Puinguins gezien en zeehonden, helaas geen dolfijnen….Er was een kayakmogelijkheid, maar tot mijn stomme verbazing heeft Lex die mogelijkheid niet met beide handen aangegrepen )….Alles was heel goed verzorgd, dus we hadden geen reden tot klagen. We hebben het ook erg leuk gehad met twee andere Nederlandse koppels… jaja… Nederlanders kunnen ook leuk zijn!!!! We verbazen ons trouwens over de enorme hoeveelheden Nederlanders die je hier tegenkomt….Echt het is hier soms gewoon een soort EcoTorremolinos ofzo…dus geen lelijke hotels, prachtige natuur enzo, maar overal hoor je Nederlands om je heen…en…….sandflies dus!!! Er is ons verteld dat het veel erger is in de zomer, maar wat een rotbeestjes! Ze zien er uit als onschuldige fruitvliegjes, maar die bultem jeuken!!! (Nu nog steeds na ruim een week… dit was dus de “revenge of the sandflies”…..meteen maar een fles Deet 80% aangeschaft…puur gif, maar ja na die ervaring…..

De volgende dag – na afloop van de cruise – zijn we weer terug gereden naar Te Anau en hebben daar ’s middags een geweldige film gezien over Fiordland. Natuurlijk meteen de DVD gekocht, dus wie ‘m ook wil zien is welkom als we weer thuis zijn… Als laatste stop in deze regio gingen we een dag later (we hebben het nu over donderdag de 19e) naar de Milford Sound. Helaas, helaas… het regende weer eens. En goed ook! Nu had dat wel 1 groot voordeel: de weg naar de Milford Sound was bezaaid met prachtige watervallen die van de bergen kwamen afrollen. Super! Van de Sound zelf konden we geen donder zien… die lag verscholen in een nevel van regen. Maar vaak is de reis mooier dan de bestemming……Dus even wat gegeten en gedronken en daarna doorgereden naar Gore. Oostkust, here we come!!!

We zijn de volgende ochtend via de “Southern Scenic Route” naar Dunedin gereden. Dat ging via heel veel mooie tussenstops! We hebben prachtige foto’s kunnen maken bij allerlei watervallen! Er stond ook een punt aangegeven, bij Surat Bay, waarop je zeeleeuwen zou kunnen zien…Na een korte wandeling kwamen we op een verlaten strandje aan. Omdat we niet wisten welke kant we op moesten, besloot Leonie naar rechts te gaan en om de hoek te kijken (volgens het principe: dat is het dichtstbij )…

Tja…na een paar meters nietsvermoedend te hebben gelopen, zag ik tot mijn verbazing een groot zwart rotsblok bewegen…ik bleek nog geen twee meter van een enorme zeeleeuw af te staan! Ter informatie: er wordt aangeraden om minimaal tien meter afstand te houden aangezien deze beesten absoluut niet bang zijn van mensen en je aanvallen als je in hun territorium komt….dus….

Goed ik probeerde me snel alle overlevingsstrategieen te herinnneren, maar het enige wat ik me kon herinneren was “langzaam bewegen en niet je rug naar het dier toedraaien” en
“doen alsof je dood bent” (of was dat met beren?), maar ja met dat laatste schoot ik niet echt op, dus ik besloot de eerste optie te kiezen…

Gelukkig ging het allemaal goed en kon ik Lex weer vinden, zodat we samen de enorme reus konden bewonderen van een (nog veel te kleine) afstand….Goed we moesten na dit avontuur nog even bijkomen op Nugget Point in het Zuiden van de Catlins bij een mooie vuurtoren…we kwamen ’s avonds laat pas aan in Dunedin.

De dag erna info ingewonnen bij het visitor centre en op naar Larnach Castle op Otago Peninsula, het enige kasteel in NZ. Het zag er prachtig authentiek uit met erg mooie tuinen. Verder zijn we nog met een bootje rondgevaren op zoek naar albatrossen, zeehonden, dolfijnen etc. We hebben 1 albatros over zien vliegen en er een paar van ver gezien, maar helaas is het broedseizoen, dus dichterbij konden we niet komen. Wel een heftig schommelend bootje by the way…

Tot slot naar Penguin Place geweest om de geeloog pinguin in levende lijve te kunnen aanschouwen… We hadden mazzel! We hebben er een paar aan land zien komen (dat doen ze overigens niet in groepen zoals de kleine blauwe pinguin die we in Oz hadden gezien). We hebben een koppel met eieren gezien, een vechtend mannetje die voor z’n vrouw opkwam, een paar redelijk jonge pinguins en nog veel meer…echt het hoogtepunt van de dag!

Morgen gaan we nog even naar het station van Dunedin kijken (dat bestaat dit weekend 100 jaar dus er zijn allerlei festiviteiten) en de steilste straat van heel de wereld, volgens het visitor centre dan , en daarna door richting Lake Tekapo via de Moeraki Boulders en Oamaru etc aan de Oostkust met hopelijk veel zon!

Latoorrrr!!

6 reacties 21 oktober, 2006

Abel Tasman & beyond….

Hallo lieve mensen ,

Het duurde even voor er weer een berichtje kwam, maar dat kwam omdat er aan de westkust nu niet zoveel “grote” plaatsen liggen met internetcafé’s enzo. Nu zitten we in Queenstown, dus internet genoeg hier! Oké even een update…wat hebben we allemaal gezien en gedaan??

De overtocht naar Picton verliep prima, mooi uitzicht op de Marlborough Sounds, veel wind maar ook veel zon! Daarna doorgereden naar Nelson, erg leuk plaatsje, lekker geluncht en geshopt: vlakbij Nelson in Richmond is een gallery te vinden waar ze prachtig glaswerk van Hoglund verkopen….en tentoonstellen Was artistiek natuurlijk erg verantwoord haha!

Maar we waren vooral erg nieuwsgierig naar het Abel Tasman Park omdat iedereen er zo enthousiast over was…dus onze camper in Motueka “geparkeerd” en gekeken naar onze opties. Eertse dag lekker relaxed gedaan, beetje rondgereden, Split Apple Rock bekeken en de eerste kilometer (jaja wel zwaar hè) van het park gewandeld….De volgende dag wilden we iets actiever doen, dus we besloten te gaan zeekayakken vanuit Kaiteriteri met (hoe logisch) Kaiteriteri kayaks. Uiteraard namen we de “Royal with cheese” optie, oftewel 5 (!) uur kayakken. Vooral omdat ik (Leonie) nog nooit gekayakt had en omdat Lex slechts tweemaal eerder op rustig water gekayakt had, leek ons dit de meest logische keuze ….Goed……nou we kunnen tot 1 conclusie komen: kayakken is niet ons sterkste punt…..maar zelfs na deze barre, maar wel erg mooie, tocht zijn we nog bij elkaar dus dat zegt ook wel wat !

Helaas moesten de reizigers weer door! Leonie met enorme spierpijn in haar polsen (weird maar waar) en Lex zonder spierpijn (tja die twee keer extra oefenen doen ’t em hè). Op naar Greymouth…Onderweg zijn we nog gestopt bij de zeehondenkolonie in de buurt van Westport: echt erg leuk om te zien! Natuurlijk was het wel “baggerweer” met vooral veel regen (na overigens twee prachtige dagen vol zon in het Tasman Park!). De zeehonden maalden niks om de regen in ieder geval, die lagen lekker op de rotsen…

Het hoogtepunt van deze dag waren toch echt wel de Pancake Rocks met de blowholes! Echt vreemde rotsformaties en je kreeg spontaan zin in een warme pannenkoek met kaas en stroop met warme choco ofzo… (zeker gezien het weer haha). Ook de blowholes waren fenomenaal. Lex zei nog een beetje blasé: “weer een blowhole…daar heb ik er inmiddels wel genoeg van gezien”, maar deze bleken toch van een ander formaat ! Erg spectaculair om te filmen!

In Hokitika nog even naar jade gekeken, nooit geweten dat je bijvoorbeeld ook zwarte jade hebt!, en weer verder naar Gletsjerland! We kwamen rond de middag aan in Franz Josef en hebben nog op de valreep een wandeltocht voor diezelfde middag kunnen regelen (helihike was helaas niet mogelijk vanwege het weer). FF snel lunchen, omkleden etc. in 30 minuten en daarna kregen we allemaal spullen uitgereikt voor de tocht. Het liep allemaal een beetje rommelig en was nog best druk voor een “off-season” periode en op een dag met snertweer (helaas regende het weer….), maar uiteindelijk hadden we allemaal een regenjack+broek, enorme wandelschoenen met thermosokken, handschoenen en een muts….

Na een korte bustocht en een wandeling van een klein uur stonden we aan de voet van de gletsjer…Leonie kreeg behoorlijk de zenuwen en vroeg zich serieus af waarom ze dit ook alweer ging doen, maar ja “no way back”….Dus sjouwden we onszelf een ladder op en daar gingen we achter de gids aan. Boven de ladder begon het ijs en dat was echt megaglad! We moesten ook al snel ijzers onder onze schoenen binden met van die spikes zodat we niet weg zouden glijden. De bedoeling was dat je je voeten lekker stevig neer zou zetten zodat je meer grip had en niet heel voorzichtig rond ging lopen….

De tocht naar boven was behoorlijk steil, de Franz Josef is ook een stuk steiler dan de Fox (jaja alweer erg goed uitgekozen ), maar het verliep soepeltjes. Er waren treden in de gletsjer gemaakt en bij de moeilijkste of gevaarlijkste stukken was er een touw aan de gletsjer vastgemaakt waar je je aan moest vasthouden. Helaas begon het wel steeds harder en harder te regenen….echt afzien dus….Gelukkig stopten we om de zoveel tijd even, meestal omdat er weer wat ijs “bijgewerkt” moest worden door de gids, zodat ik (Leonie) even op adem kon komen, want die treden waren ook wel erg steil! Maar boven op de gletsjer (ok niet helemaal bovenop ), was het uitzicht wel erg mooi! De barre tocht naar beneden moesten we alleen nog “even” doen…Lex was natuurlijk zo galant om mij even te helpen bij wat erg grote treden, maar eigenlijk ging het gewoon weer erg soepel (je moet hier mijn verbaasde uitdrukking even bij denken). Dus we waren in “een poep en een scheet” weer beneden! Helemaal doorweekt, maar toch stiekem wel een beetje trots dat we dit weer even hadden gedaan….

De volgende morgen waren we zelfs nog blijer want toen leek het echt of al het hemelwater in 1 keer naar beneden kwam: dat was echt geen doen geweest! We waren eigenlijk wel toe aan een beetje blauwe lucht…doorrijden tot we iets van blauwe lucht zouden zien, leek wel een goed idee….In Wanaka was het zover! ’s Middags heerlijk gepuzzeld in Puzzling World: errug grappig! Daarna lekker overnacht met schapen en lammetjes achter ons (errug grappig als je in je camper ligt en opeens een klagelijk “behhhhhh” vlakbij hoort) (en nee dat was Lex niet…. Helemaal uitgerust zijn we vandaag naar Queenstown gereden, waar we net een “overnight cruise” hebben geboekt naar de Doubtful Sound met een prachtige weersvoorspelling…Nou hecht ik normaal gesproken niet al teveel waarde aan weersvoorspellingen, maar nu hoop ik stiekem dat ze het bij het rechte eind hebben…We zijn benieuwd….

Luitjes….tot in ehm…Dunedin ofzo verwachten we !

Leonie & Lex

12 reacties 16 oktober, 2006


Categorieën

Woordenwolk

Links

Archief

Overig

Feeds