The circle is complete…

Yep, het is alweer zover. Lex & Leonie gaan bijna naar huis. Onze 5 weken zitten er zo ongeveer op en dit is ons laatste bericht vanuit Nieuw Zeeland.

Zo, dat was het vrolijke nieuws… nu eerst wat ellende van de afgelopen dagen  . Wat is er gebeurd sinds Dunedin? Nouhou… we hebben in Dunedin maar gelijk de treinreis voor de TranzAlpine geboekt. Een prachtige treinrit van Christchurch naar Greymouth. Dwars door de alpen. Maar straks meer daarover. Vanuit Dunedin zijn we eerst naar het Otago schiereiland geweest. Erg leuk! We hadden wat excursies geregeld, maar voordat we daaraan begonnen zijn we ‘even’ bij het Larnach kasteel langs geweest. Erg mooi was dat! Vooral in de tuinen hebben we lang rond gelopen. En je hebt er prachtig uitzicht over de baai die tussen het schiereiland en het vasteland ligt.

De eerste excursie was een boottocht om – vooral – naar albatrossen te kijken. Op Otago schijnt namelijk de enige albatrossenkolonie ter wereld te zijn die zich op het vasteland nestelt. Letterlijk en figuurlijk… . Maarrrrr….. helaas. We hebben welgeteld 1 albatros in een flits over zien vliegen. En dat was het. Natuurlijk verder ook wel andere vogels gezien en ook nog wat zeehonden. Allemaal best aardig… maar we kwamen natuurlijk voor die alba’s! Er was te weinig wind volgens de gids. Albatrossen zijn geen ‘fladdervogels’, maar ze zweven vooral. Maken dus veel gebruiik van wind en thermiek en meer van die aerodynamische onzin. Hadden ze maar niet zo gigantisch groot moeten zijn… suffe vogels… . Maar goed, we waren dus wat teleurgesteld terug gekomen van die excursie. Daarna gingen we pinguins kijken. En dan heb ik het dus niet over die ‘standaard-gevallen’ die je altijd in documentaires ziet. Neenee… wij gingen kijken naar de yellow-eyed penguin!!! Feit: het is de enige niet-sociale pinguin ter wereld en daardoor ook vrij kwetsbaar. Haahaaaaaa!!!! Hadden we toch weer iets geleerd!!!! Is onze reis toch nog ERGENS goed voor geweest…

Goed, deze excursie was dus WEL leuk! Erg veel pinguins zien lopen en ze zien er toch altijd weer bijzonder grappig uit. Toch wel sneu… wordt je bedreigd en dan nemen mensen je nog steeds niet serieus!

Nadat we Dunedin en Otago een beetje hadden verkend zijn we doorgereden richting Christchurch. Maar niet voordat we eerst nog even het binnenland in waren gereden. Lake Tekapo, here we come!!! Dit is een prachtig meer dat vooral bekend is vanwege het kerkje dat er bijstaat… EN…. het standbeeld van Friday. Friday??? Ja, Friday. De wereldberoemde herdershond die vanwege een uitzonderlijke prestatie tot standbeeld is verheven en nu voor eeuwig over dat meer moet kijken. Ik zal hier verder niets over vertellen. Voor de mensen die hier meer over willen weten verwijs ik naar www.google.nl.

Christchurch!!! Eindelijk! We zijn in het bruisende hart van het Zuidereiland!!! En inderdaad, het is een leuke stad waar best wat te doen is. We wilden hier eigenlijk overnachten, maar de reis vanuit Lake Tekapo verliep zo voorspoedig (lees: Lex ragde de camper weer eens veel te hard over het asfalt…, dat we Christchurch maar hebben gelaten voor wat het was. We hebben er wat excursies geboekt voor in Kaikoura en zijn dezelfde dag doorgereden naar laatstgenoemde plaats. Want….

In Kaikoura kun je: 1) MET DOLFIJNEN ZWEMMEN!!!! 2) WALVISSEN KIJKEN!!!!!!!!!!

En wat gebeurde er??? Geen ene moer…. We hadden wel heel netjes nog plaatsen geregeld voor die twee excursies, maar het weer zat niet mee. Wat betekende dat we vaker dan ons lief was… heen en weer hebben gependeld tussen Kaikoura en Christchruch. Oftewel: eerst dus naar Kaikoura. Daar overnacht en de volgende middag zouden we met dolfijnen gaan zwemmen. Dat ging dus niet door (te harde wind). Toen maar een ‘dagje’ Christchurch gedaan. Eind van de middag weer terug naar Kaikoura, want de volgende ochtend (7:15 uur) zouden we walvissen gaan kijken. Nu was het weer – wat ons betreft – goed opgeklaard. Het zonnetje was er zelfs bij komen kijken. Maar nee… ze vonden het NOG niet goed genoeg!!!! Nog steeds een te ruige oceaan! What the F*CK!!!! Volkomen teneergeslagen besloten we dan maar naar Hanmer Springs te rijden. En dat was onze redding!!!! Haaahaaaaaa!!!! Fuck you walvissen!!!! Schijt aan de dolfijnen!!!! Wij zijn lekker in thermische baden gaan hangen en dobberen!!!!! The joke is on you!!! Stupid Mofo’s!!!!!!!

Zo, dat moest er even uit. Maar zonder gekheid: we hebben een superleuke middag gehad in de Hanmer Springs! Een aanrader! Ik ben er – in de paar uur die we daar hebben doorgebracht – zelfs verbrand!!! Goed, tijd om weer door te rijden. Naar…. jawel, Christchurch! Daar waren we immers nog niet geweest….

De volgende dag zouden we namelijk met de TranzAlpine naar Greymouth (aan de westkust) rijden. En weer terug. Het is één van ’s werelds mooiste treinritten. En dat klopt. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik het me natuurlijk weer eens veeeeeeeel te spectaculair had ingebeeld van te voren. Dus, nee… je rijdt niet onder watervallen door die van honderden meters hoog naar beneden komen donderen. Je rijdt niet over treinbruggen heen die ravijnen overwinnen waar je in je ergste dromen nog niet aan zou willen denken. De bergen in Nieuw Zeeland zijn geen 10 kilometer hoog…. Maar als je dat even aan de kant schuift hou je een prachtige treinreis dwars door het berggebied van het Zuidereiland over. We hebben aardig wat videobandjes volgeschoten…

En toen weer terug in Christchurch. Tijdens de treinreis heeft Leonie nog even snel gebeld met een dolfijnenzwem-excursie die vanuit Akaroa (ligt op een schiereiland bij Christchurch) vertrekt. En zowaar… daar hadden ze nog plaats! Maar de enige excursie die we nog konden doen (de camper moest natuurlijk de volgende dag – vandaag dus – worden ingeleverd) was die van 8:30 uur. Dussss….. toen we in Christchurch aankwamen zijn we direct doorgereden naar Akaroa. En jawel!!!!! We hebben vanochtend met dolfijnen gezwommen!!! Nou ja… Lex heeft gezwommen. Leonie vond het allemaal wel best en heeft gekeken (lees: gefilmd) vanuit de boot. En eigenlijk was dat de beste keus, bleek achteraf. Want het water in de baai bij Akaroa is niet echt helder. Je ziet niet meer dan anderhalve meter ver. Wat er op neerkomt dat je continu dolfijnen om je heen hebt zwemmen, maar ze steeds niet (of te laat) ziet. Behoorlijk frusti voor de zwemmers. Maar wel weer erg grappig voor Leonie. Die heeft zich kostelijk vermaakt!!! Hahahaha!!!! Ach… ik ben blij dat ik wat bij heb kunnen dragen aan het videomateriaal.

Ik heb wel wat dolfijnen gezien hoor, dus het was een leuke trip. Maar als het zicht net zo goed was geweest als in Tauranga (zwemmen met zeehonden), dan was het nog veel mooier geweest. Grootste nadeel was overigens dat mijn duikbril steeds vol liep met water. Waardoor ik dus niet zo lang onder water kon kijken. Maar voor mij waren de leukste momenten die waarop we stukjes met de boot gingen varen en de dolfijnen met ons meezwommen en zo af en toe ook uit het water sprongen! Super! Voor de liefhebbers: het waren Hector dolfijnen. De kleinste dolfijnensoort die er is en alleen in Nieuw Zeeland voorkomt. Ik geloof dat ze iets van 1.40 meter lang zijn. Geen grote jongens dus, maar wel prachtige beestjes!

En nu zitten we in ons hotel en gaan zo de koffers maar eens inpakken. Wordt nog een leuke klus, want we hebben inmiddels zo veel extra materiaal dat het allemaal niet echt meer past. We moeten dus wat kunstgrepen gaan uitvoeren om het allemaal mee te krijgen!

Maar het komt allemaal wel goed. Morgen hebben we nog een dag om in Christchurch rond te kijken en ’s avonds gaan we met het vliegtuig richting Auckland. En dan door naar Hong Kong en daarna direct naar Schiphol!!!! Waar we zondagmiddag om 16:40 (of zoiets… aankomen. Dus we zien u allen snel weer! En dan eens niet via internet… dat beloven we!

Groetjes!

2 reacties 27 oktober, 2006

De week van de sandflies

In Queenstown hebben we (heel origineel) NIET gebunjyjumpt (sommmige dingen zijn te veel voor een relatie ), maar lekker rondgewandeld en geshopt…..maar nog veel belangrijker: hier hebben we onze “overnight cruise” naar Doubtful Sound geboekt! Leonie & Lex doen luxe! (mag wel na al die ontberingen….)….

Dus na onze winkelmiddag zijn we direct doorgereden naar Te Anau, de ‘ springplank’ voor Fiordland (en dus ook onze cruise). De cruise was super! Lekker weer gehad en heel relaxed door de Sound gevaren. Puinguins gezien en zeehonden, helaas geen dolfijnen….Er was een kayakmogelijkheid, maar tot mijn stomme verbazing heeft Lex die mogelijkheid niet met beide handen aangegrepen )….Alles was heel goed verzorgd, dus we hadden geen reden tot klagen. We hebben het ook erg leuk gehad met twee andere Nederlandse koppels… jaja… Nederlanders kunnen ook leuk zijn!!!! We verbazen ons trouwens over de enorme hoeveelheden Nederlanders die je hier tegenkomt….Echt het is hier soms gewoon een soort EcoTorremolinos ofzo…dus geen lelijke hotels, prachtige natuur enzo, maar overal hoor je Nederlands om je heen…en…….sandflies dus!!! Er is ons verteld dat het veel erger is in de zomer, maar wat een rotbeestjes! Ze zien er uit als onschuldige fruitvliegjes, maar die bultem jeuken!!! (Nu nog steeds na ruim een week… dit was dus de “revenge of the sandflies”…..meteen maar een fles Deet 80% aangeschaft…puur gif, maar ja na die ervaring…..

De volgende dag – na afloop van de cruise – zijn we weer terug gereden naar Te Anau en hebben daar ’s middags een geweldige film gezien over Fiordland. Natuurlijk meteen de DVD gekocht, dus wie ‘m ook wil zien is welkom als we weer thuis zijn… Als laatste stop in deze regio gingen we een dag later (we hebben het nu over donderdag de 19e) naar de Milford Sound. Helaas, helaas… het regende weer eens. En goed ook! Nu had dat wel 1 groot voordeel: de weg naar de Milford Sound was bezaaid met prachtige watervallen die van de bergen kwamen afrollen. Super! Van de Sound zelf konden we geen donder zien… die lag verscholen in een nevel van regen. Maar vaak is de reis mooier dan de bestemming……Dus even wat gegeten en gedronken en daarna doorgereden naar Gore. Oostkust, here we come!!!

We zijn de volgende ochtend via de “Southern Scenic Route” naar Dunedin gereden. Dat ging via heel veel mooie tussenstops! We hebben prachtige foto’s kunnen maken bij allerlei watervallen! Er stond ook een punt aangegeven, bij Surat Bay, waarop je zeeleeuwen zou kunnen zien…Na een korte wandeling kwamen we op een verlaten strandje aan. Omdat we niet wisten welke kant we op moesten, besloot Leonie naar rechts te gaan en om de hoek te kijken (volgens het principe: dat is het dichtstbij )…

Tja…na een paar meters nietsvermoedend te hebben gelopen, zag ik tot mijn verbazing een groot zwart rotsblok bewegen…ik bleek nog geen twee meter van een enorme zeeleeuw af te staan! Ter informatie: er wordt aangeraden om minimaal tien meter afstand te houden aangezien deze beesten absoluut niet bang zijn van mensen en je aanvallen als je in hun territorium komt….dus….

Goed ik probeerde me snel alle overlevingsstrategieen te herinnneren, maar het enige wat ik me kon herinneren was “langzaam bewegen en niet je rug naar het dier toedraaien” en
“doen alsof je dood bent” (of was dat met beren?), maar ja met dat laatste schoot ik niet echt op, dus ik besloot de eerste optie te kiezen…

Gelukkig ging het allemaal goed en kon ik Lex weer vinden, zodat we samen de enorme reus konden bewonderen van een (nog veel te kleine) afstand….Goed we moesten na dit avontuur nog even bijkomen op Nugget Point in het Zuiden van de Catlins bij een mooie vuurtoren…we kwamen ’s avonds laat pas aan in Dunedin.

De dag erna info ingewonnen bij het visitor centre en op naar Larnach Castle op Otago Peninsula, het enige kasteel in NZ. Het zag er prachtig authentiek uit met erg mooie tuinen. Verder zijn we nog met een bootje rondgevaren op zoek naar albatrossen, zeehonden, dolfijnen etc. We hebben 1 albatros over zien vliegen en er een paar van ver gezien, maar helaas is het broedseizoen, dus dichterbij konden we niet komen. Wel een heftig schommelend bootje by the way…

Tot slot naar Penguin Place geweest om de geeloog pinguin in levende lijve te kunnen aanschouwen… We hadden mazzel! We hebben er een paar aan land zien komen (dat doen ze overigens niet in groepen zoals de kleine blauwe pinguin die we in Oz hadden gezien). We hebben een koppel met eieren gezien, een vechtend mannetje die voor z’n vrouw opkwam, een paar redelijk jonge pinguins en nog veel meer…echt het hoogtepunt van de dag!

Morgen gaan we nog even naar het station van Dunedin kijken (dat bestaat dit weekend 100 jaar dus er zijn allerlei festiviteiten) en de steilste straat van heel de wereld, volgens het visitor centre dan , en daarna door richting Lake Tekapo via de Moeraki Boulders en Oamaru etc aan de Oostkust met hopelijk veel zon!

Latoorrrr!!

6 reacties 21 oktober, 2006

Rotoruaaaaaaahhhhh

We hadden verwacht dat we overweldigd zouden worden door enorme zwaveldampen en dat het stadje Rotorua zou verrijzen in een soort stomend landschap vol sissende modderpoelen en vulkanen…maar dat bleek mee te vallen  Je ruikt wel vaag een lichte zwavelgeur op de achtergrond, maar ook niet overal en da’s meestal afhankelijk van de windrichting….Dus gelukkig geen kokhalsneigingen enzo…

Over kokhalsneigingen gesproken: we zijn gisteren op een bootrip geweest om met dolfijnen te gaan zwemmen zoals we in ons vorige bericht al aangaven…..nou hadden wij gelukkig nergens last van, maar van de in totaal 7 mensen (ons incluis) hebben er dus DRIE overgegeven, vrij groot percentage niet???? En ja dat ging natuurlijk gewoon over de reling van de boot….(lees dit stukje maar niet tijdens het eten haha). Maar goed wij hadden dus nergens last van (gezonde Hollandse jongelui hè) en hoopten wat neefjes van Flipper ofzo tegen te komen. Helaas helaas…geen enkele dolfijn gezien, dus het was ook wat moeilijk om met ze te zwemmen….Geen man overboord want onze kapitein, een soort woest bebaarde kapitein Iglo, vond zeehonden. En daar kun je dus ook mee zwemmen! Dus wetsuits aan (wat zijn dat vreselijke pakken, houden je overigens wel erg warm, je moet alleen niet naar de wc moeten ofzo), snorkels op en gaan! Was zo grappig! Die beesten zwommen echt onder en naast je en bleven soms gewoon met hun kop in het water in een soort handstand staan om eens goed te kunnen zien wat die rare mensen nu weer aan het doen waren….kortom: helemaal goed!

Ok weer even naar de rode draad Rotorua: Toch vinden we dit landschap wel erg vreemd! We hebben gisteren in de stromende regen rondgebanjerd in Hell’s Gate, het meest actieve geothermische gebied in de regio. Nou smijten Nieuw Zeelanders (en Australiërs trouwens ook) al snel met de meest wilde superlatieven, maar het zag er werkelijk creepy uit al die dampen die uit het land opstegen….We snappen in ieder geval waarom hier het gedeelte voor “Mordor” uit LOTR is opgenomen…Maar Lex was flink doorweekt (ondanks de regenjas) en Leonie ook (ondanks de geleende paraplu) dus een warme douche en warme choco kwamen wel van pas!

Vannacht blééf het maar gieten dus we vreesden het ergste….maar gelukkig brak vanmorgen de zon door de wolken en konden we genieten van de Lady Knox Geyser die met behulp van wat zeeppoeder tot actie werd “overgehaald” in Wai-o-tapu Thermal Wonderland. Ook de Champaign Pool en de Artist Pallette waren zeer kleurrijk, maar door de stoom kon je soms geen hand voor ogen zien! ’t Water was trouwens erg warm en daar stonk het overigens wel erg naar de rotte eieren, maar ja je moet wel wat over hebben voor dit aparte verschijnsel…

We besloten nog door te gaan naar Te Puia een “Arts & Crafts” centrum voor de Maori waar je ook andere geysers kon aanschouwen (waaronder Pohutu en de Prince of Wales geyser). Hartstikke leuk natuurlijk en na het schouwspel van vanochtend waren we erg nieuwsgierig….het was ook erg mooi….tot de regengod besloot dat het genoeg was met onze pret, want het begon weer te storten…..Dus wij zoeken ons heil zo lekker weer in ons campertje waar we heerlijke salade met noodles gaan eten (supergezond nietwaar?!)

Mensen we hopen dat het weer bij jullie beter is en dat het hier weer snel opklaart…..morgen gaan we waarschijnlijk door naar Napier, dé mooiste Art Deco stad van de hele wereld (jaja die Kiwisuperlatieven zijn aanstekelijk!)

Latorrrrrsszzzzz!

11 reacties 3 oktober, 2006

Verslag numero 2

DolfijnHallo allemaal!

We zitten in Port Hedland en “het stof” is begonnen!!! We hebben het heerlijk gehad in Exmouth waar we walvissen hebben gezien en in Monkey Mia waar we dolfijnen van dichtbij gezien hebben. Karijini was op zich een heel mooi natuurpark alleen kon ik (Leonie) niet alles zien omdat de afdalingen naar de gorges iets teveel van het goede waren. Gelukkig heeft Lex wel meer kunnen zien.

De Fortescue Falls in Karijini waren super! De eerste kangoeroe is ook gespot (meerdere trouwens) dus da’s oke…hele mooie stranden trouwens Brien! Ook veel vliegjes waar Leonie helemaal gek van wordt.Wat die kangaroe’s betreft: we zien er meer dood (langs de weg) dan levend. Misschien verandert dat nog, maar het is best sneuuuu om ze zo afgetaaid en afgevreten langs de weg (of op de weg…. fijn autorijden hier!) te zien liggen.

Het weer wordt zo langzamerhand steeds voorspelbaarder: zon, zon, zon, zon….. wolkje, wolkje….. en nog veeeeeeeeel meer zon….. Pfffffff…… Als rasechte Nederdutchies zijn we dat toch niet zo gewend. Ik (Lex) ben uiteraard al weer flink verbrand. Maar ja, dat hoort er nou eenmaal bij. Zit in de genen…..en in de onhandige non-actie van het vergeten in te smeren….Anyway we gaan nu weer eens liters water inslaan en we denken ook aan jullie We hopen dat het met iedereen goed gaat (groeten aan Bootsy!) en tot snel maar weer!!!

Groetjes en liefs, Leonie en Lex

Reageer 19 september, 2004


Categorieën

Woordenwolk

Links

Archief

Overig

Feeds