De week van de sandflies

In Queenstown hebben we (heel origineel) NIET gebunjyjumpt (sommmige dingen zijn te veel voor een relatie ), maar lekker rondgewandeld en geshopt…..maar nog veel belangrijker: hier hebben we onze “overnight cruise” naar Doubtful Sound geboekt! Leonie & Lex doen luxe! (mag wel na al die ontberingen….)….

Dus na onze winkelmiddag zijn we direct doorgereden naar Te Anau, de ‘ springplank’ voor Fiordland (en dus ook onze cruise). De cruise was super! Lekker weer gehad en heel relaxed door de Sound gevaren. Puinguins gezien en zeehonden, helaas geen dolfijnen….Er was een kayakmogelijkheid, maar tot mijn stomme verbazing heeft Lex die mogelijkheid niet met beide handen aangegrepen )….Alles was heel goed verzorgd, dus we hadden geen reden tot klagen. We hebben het ook erg leuk gehad met twee andere Nederlandse koppels… jaja… Nederlanders kunnen ook leuk zijn!!!! We verbazen ons trouwens over de enorme hoeveelheden Nederlanders die je hier tegenkomt….Echt het is hier soms gewoon een soort EcoTorremolinos ofzo…dus geen lelijke hotels, prachtige natuur enzo, maar overal hoor je Nederlands om je heen…en…….sandflies dus!!! Er is ons verteld dat het veel erger is in de zomer, maar wat een rotbeestjes! Ze zien er uit als onschuldige fruitvliegjes, maar die bultem jeuken!!! (Nu nog steeds na ruim een week… dit was dus de “revenge of the sandflies”…..meteen maar een fles Deet 80% aangeschaft…puur gif, maar ja na die ervaring…..

De volgende dag – na afloop van de cruise – zijn we weer terug gereden naar Te Anau en hebben daar ’s middags een geweldige film gezien over Fiordland. Natuurlijk meteen de DVD gekocht, dus wie ‘m ook wil zien is welkom als we weer thuis zijn… Als laatste stop in deze regio gingen we een dag later (we hebben het nu over donderdag de 19e) naar de Milford Sound. Helaas, helaas… het regende weer eens. En goed ook! Nu had dat wel 1 groot voordeel: de weg naar de Milford Sound was bezaaid met prachtige watervallen die van de bergen kwamen afrollen. Super! Van de Sound zelf konden we geen donder zien… die lag verscholen in een nevel van regen. Maar vaak is de reis mooier dan de bestemming……Dus even wat gegeten en gedronken en daarna doorgereden naar Gore. Oostkust, here we come!!!

We zijn de volgende ochtend via de “Southern Scenic Route” naar Dunedin gereden. Dat ging via heel veel mooie tussenstops! We hebben prachtige foto’s kunnen maken bij allerlei watervallen! Er stond ook een punt aangegeven, bij Surat Bay, waarop je zeeleeuwen zou kunnen zien…Na een korte wandeling kwamen we op een verlaten strandje aan. Omdat we niet wisten welke kant we op moesten, besloot Leonie naar rechts te gaan en om de hoek te kijken (volgens het principe: dat is het dichtstbij )…

Tja…na een paar meters nietsvermoedend te hebben gelopen, zag ik tot mijn verbazing een groot zwart rotsblok bewegen…ik bleek nog geen twee meter van een enorme zeeleeuw af te staan! Ter informatie: er wordt aangeraden om minimaal tien meter afstand te houden aangezien deze beesten absoluut niet bang zijn van mensen en je aanvallen als je in hun territorium komt….dus….

Goed ik probeerde me snel alle overlevingsstrategieen te herinnneren, maar het enige wat ik me kon herinneren was “langzaam bewegen en niet je rug naar het dier toedraaien” en
“doen alsof je dood bent” (of was dat met beren?), maar ja met dat laatste schoot ik niet echt op, dus ik besloot de eerste optie te kiezen…

Gelukkig ging het allemaal goed en kon ik Lex weer vinden, zodat we samen de enorme reus konden bewonderen van een (nog veel te kleine) afstand….Goed we moesten na dit avontuur nog even bijkomen op Nugget Point in het Zuiden van de Catlins bij een mooie vuurtoren…we kwamen ’s avonds laat pas aan in Dunedin.

De dag erna info ingewonnen bij het visitor centre en op naar Larnach Castle op Otago Peninsula, het enige kasteel in NZ. Het zag er prachtig authentiek uit met erg mooie tuinen. Verder zijn we nog met een bootje rondgevaren op zoek naar albatrossen, zeehonden, dolfijnen etc. We hebben 1 albatros over zien vliegen en er een paar van ver gezien, maar helaas is het broedseizoen, dus dichterbij konden we niet komen. Wel een heftig schommelend bootje by the way…

Tot slot naar Penguin Place geweest om de geeloog pinguin in levende lijve te kunnen aanschouwen… We hadden mazzel! We hebben er een paar aan land zien komen (dat doen ze overigens niet in groepen zoals de kleine blauwe pinguin die we in Oz hadden gezien). We hebben een koppel met eieren gezien, een vechtend mannetje die voor z’n vrouw opkwam, een paar redelijk jonge pinguins en nog veel meer…echt het hoogtepunt van de dag!

Morgen gaan we nog even naar het station van Dunedin kijken (dat bestaat dit weekend 100 jaar dus er zijn allerlei festiviteiten) en de steilste straat van heel de wereld, volgens het visitor centre dan , en daarna door richting Lake Tekapo via de Moeraki Boulders en Oamaru etc aan de Oostkust met hopelijk veel zon!

Latoorrrr!!

6 reacties 21 oktober, 2006

Abel Tasman & beyond….

Hallo lieve mensen ,

Het duurde even voor er weer een berichtje kwam, maar dat kwam omdat er aan de westkust nu niet zoveel “grote” plaatsen liggen met internetcafé’s enzo. Nu zitten we in Queenstown, dus internet genoeg hier! Oké even een update…wat hebben we allemaal gezien en gedaan??

De overtocht naar Picton verliep prima, mooi uitzicht op de Marlborough Sounds, veel wind maar ook veel zon! Daarna doorgereden naar Nelson, erg leuk plaatsje, lekker geluncht en geshopt: vlakbij Nelson in Richmond is een gallery te vinden waar ze prachtig glaswerk van Hoglund verkopen….en tentoonstellen Was artistiek natuurlijk erg verantwoord haha!

Maar we waren vooral erg nieuwsgierig naar het Abel Tasman Park omdat iedereen er zo enthousiast over was…dus onze camper in Motueka “geparkeerd” en gekeken naar onze opties. Eertse dag lekker relaxed gedaan, beetje rondgereden, Split Apple Rock bekeken en de eerste kilometer (jaja wel zwaar hè) van het park gewandeld….De volgende dag wilden we iets actiever doen, dus we besloten te gaan zeekayakken vanuit Kaiteriteri met (hoe logisch) Kaiteriteri kayaks. Uiteraard namen we de “Royal with cheese” optie, oftewel 5 (!) uur kayakken. Vooral omdat ik (Leonie) nog nooit gekayakt had en omdat Lex slechts tweemaal eerder op rustig water gekayakt had, leek ons dit de meest logische keuze ….Goed……nou we kunnen tot 1 conclusie komen: kayakken is niet ons sterkste punt…..maar zelfs na deze barre, maar wel erg mooie, tocht zijn we nog bij elkaar dus dat zegt ook wel wat !

Helaas moesten de reizigers weer door! Leonie met enorme spierpijn in haar polsen (weird maar waar) en Lex zonder spierpijn (tja die twee keer extra oefenen doen ’t em hè). Op naar Greymouth…Onderweg zijn we nog gestopt bij de zeehondenkolonie in de buurt van Westport: echt erg leuk om te zien! Natuurlijk was het wel “baggerweer” met vooral veel regen (na overigens twee prachtige dagen vol zon in het Tasman Park!). De zeehonden maalden niks om de regen in ieder geval, die lagen lekker op de rotsen…

Het hoogtepunt van deze dag waren toch echt wel de Pancake Rocks met de blowholes! Echt vreemde rotsformaties en je kreeg spontaan zin in een warme pannenkoek met kaas en stroop met warme choco ofzo… (zeker gezien het weer haha). Ook de blowholes waren fenomenaal. Lex zei nog een beetje blasé: “weer een blowhole…daar heb ik er inmiddels wel genoeg van gezien”, maar deze bleken toch van een ander formaat ! Erg spectaculair om te filmen!

In Hokitika nog even naar jade gekeken, nooit geweten dat je bijvoorbeeld ook zwarte jade hebt!, en weer verder naar Gletsjerland! We kwamen rond de middag aan in Franz Josef en hebben nog op de valreep een wandeltocht voor diezelfde middag kunnen regelen (helihike was helaas niet mogelijk vanwege het weer). FF snel lunchen, omkleden etc. in 30 minuten en daarna kregen we allemaal spullen uitgereikt voor de tocht. Het liep allemaal een beetje rommelig en was nog best druk voor een “off-season” periode en op een dag met snertweer (helaas regende het weer….), maar uiteindelijk hadden we allemaal een regenjack+broek, enorme wandelschoenen met thermosokken, handschoenen en een muts….

Na een korte bustocht en een wandeling van een klein uur stonden we aan de voet van de gletsjer…Leonie kreeg behoorlijk de zenuwen en vroeg zich serieus af waarom ze dit ook alweer ging doen, maar ja “no way back”….Dus sjouwden we onszelf een ladder op en daar gingen we achter de gids aan. Boven de ladder begon het ijs en dat was echt megaglad! We moesten ook al snel ijzers onder onze schoenen binden met van die spikes zodat we niet weg zouden glijden. De bedoeling was dat je je voeten lekker stevig neer zou zetten zodat je meer grip had en niet heel voorzichtig rond ging lopen….

De tocht naar boven was behoorlijk steil, de Franz Josef is ook een stuk steiler dan de Fox (jaja alweer erg goed uitgekozen ), maar het verliep soepeltjes. Er waren treden in de gletsjer gemaakt en bij de moeilijkste of gevaarlijkste stukken was er een touw aan de gletsjer vastgemaakt waar je je aan moest vasthouden. Helaas begon het wel steeds harder en harder te regenen….echt afzien dus….Gelukkig stopten we om de zoveel tijd even, meestal omdat er weer wat ijs “bijgewerkt” moest worden door de gids, zodat ik (Leonie) even op adem kon komen, want die treden waren ook wel erg steil! Maar boven op de gletsjer (ok niet helemaal bovenop ), was het uitzicht wel erg mooi! De barre tocht naar beneden moesten we alleen nog “even” doen…Lex was natuurlijk zo galant om mij even te helpen bij wat erg grote treden, maar eigenlijk ging het gewoon weer erg soepel (je moet hier mijn verbaasde uitdrukking even bij denken). Dus we waren in “een poep en een scheet” weer beneden! Helemaal doorweekt, maar toch stiekem wel een beetje trots dat we dit weer even hadden gedaan….

De volgende morgen waren we zelfs nog blijer want toen leek het echt of al het hemelwater in 1 keer naar beneden kwam: dat was echt geen doen geweest! We waren eigenlijk wel toe aan een beetje blauwe lucht…doorrijden tot we iets van blauwe lucht zouden zien, leek wel een goed idee….In Wanaka was het zover! ’s Middags heerlijk gepuzzeld in Puzzling World: errug grappig! Daarna lekker overnacht met schapen en lammetjes achter ons (errug grappig als je in je camper ligt en opeens een klagelijk “behhhhhh” vlakbij hoort) (en nee dat was Lex niet…. Helemaal uitgerust zijn we vandaag naar Queenstown gereden, waar we net een “overnight cruise” hebben geboekt naar de Doubtful Sound met een prachtige weersvoorspelling…Nou hecht ik normaal gesproken niet al teveel waarde aan weersvoorspellingen, maar nu hoop ik stiekem dat ze het bij het rechte eind hebben…We zijn benieuwd….

Luitjes….tot in ehm…Dunedin ofzo verwachten we !

Leonie & Lex

12 reacties 16 oktober, 2006

Noodereinde…

Zooo….. het zit er alweer bijna op. Onze trip op het Noordereiland dan. De laatste dagen hebben we vooral heen en weer gependeld tussen Taupo en andere steden. Eerst van Rotorua naar Taupo. Dan van Taupo naar Napier. Van Napier naar Taupo. En… van Taupo door naar Tongariro National Park. Maar wel weer erg veel mooie dingen gezien. Napier is een erg grappig stadje. Ooit door een aardbeving compleet verwoest en daarna als een soort van super-art-deco monument herbouwd. Erg veel vrolijk gekleurde gebouwen. En natuurlijk alles in pasteltinten. Gooi er nog wat neonlicht bij en het is de jaren 50 all over again… Rock-N-Roll, baby!!!!!

Maar we gingen vooral naar Napier omdat je vanaf daar een leuke trip kunt maken naar Cape Kidnappers. Daar zitten een paar Jan van Genten kolonies. We hebben een superleuke excursie geboekt naar de Cape en omdat: 1) het vakantieseizoen nog niet echt op gang is gekomen, en 2) het weer niet bijster meewerkte… was het een knusse aangelegenheid. We waren met in totaal 4 mensen. De gids – een doorgewinterde Kiwi – maakte er een relaxt uitje van en gaf ons alle tijd om rustig te kijken bij de vogels en foto’s te maken. Super!

Weer terug in Taupo zijn we o.a. bij een glasblazerij geweest. We hebben ademloos zitten kijken (en volgens mij hebben we er echt bijna anderhalf uur alleen maar gezeten… hoe die dude wat glasvoorwerpen maakte. Er komt eerlijk gezegd weinig blazen bij kijken, maar het is hard werken! Mooi om te zien! Vooral als je zelf alleen maar op je luie reet hoeft te zitten… hahahaha!!! Het is per slot van rekening vakantie…

Toen een dag rondgewandeld in Tongariro NP. In eerste instantie wilden we de beroemde “Tongariro Crossing” lopen. Een dagwandeling over 1 van de drie vulkanen in het park. Maar het weer zat niet echt mee. Het was ongewoon koud voor de tijd van het jaar en dat maakte dat op de vulkaan nogal wat sneeuw en ijs lag. Kon je – normaal gesproken – al twee weken zonder gids de wandeling doen, nu was dit terug gedraaid en werden alle wandelingen weer met gidsen gelopen. Op zich niet zo’n enorm probleem natuurlijk, maar wij zijn geen doorgewinterde wandelaars, en zeker niet als het om alpine-achtige wandelingen gaat. Dus we besloten er maar van af te zien en gewoon een dag rond te gaan wandelen in het park. En dat viel niet tegen! Gewoon een paar kortere wandelingen uitgezocht en de hele dag gelopen. Een aanrader! Erg mooie omgeving en super-uitzichten! En….jawel… hij stond er nog steeds. Mount Doom!

Mount Doom

Inmiddels zijn we bij Wellington aangekomen en maken we ons op voor de trip naar het Zuidereiland. De ferry-reis is geboekt en we kunnen dinsdagochtend (8:35 uur) richting het Zuidereiland varen. Vandaag en morgen kijken we wat rond in Wellington en doen we lekker rustig aan.

Groetjes!

Lex & Leonie

5 reacties 8 oktober, 2006

Rotoruaaaaaaahhhhh

We hadden verwacht dat we overweldigd zouden worden door enorme zwaveldampen en dat het stadje Rotorua zou verrijzen in een soort stomend landschap vol sissende modderpoelen en vulkanen…maar dat bleek mee te vallen  Je ruikt wel vaag een lichte zwavelgeur op de achtergrond, maar ook niet overal en da’s meestal afhankelijk van de windrichting….Dus gelukkig geen kokhalsneigingen enzo…

Over kokhalsneigingen gesproken: we zijn gisteren op een bootrip geweest om met dolfijnen te gaan zwemmen zoals we in ons vorige bericht al aangaven…..nou hadden wij gelukkig nergens last van, maar van de in totaal 7 mensen (ons incluis) hebben er dus DRIE overgegeven, vrij groot percentage niet???? En ja dat ging natuurlijk gewoon over de reling van de boot….(lees dit stukje maar niet tijdens het eten haha). Maar goed wij hadden dus nergens last van (gezonde Hollandse jongelui hè) en hoopten wat neefjes van Flipper ofzo tegen te komen. Helaas helaas…geen enkele dolfijn gezien, dus het was ook wat moeilijk om met ze te zwemmen….Geen man overboord want onze kapitein, een soort woest bebaarde kapitein Iglo, vond zeehonden. En daar kun je dus ook mee zwemmen! Dus wetsuits aan (wat zijn dat vreselijke pakken, houden je overigens wel erg warm, je moet alleen niet naar de wc moeten ofzo), snorkels op en gaan! Was zo grappig! Die beesten zwommen echt onder en naast je en bleven soms gewoon met hun kop in het water in een soort handstand staan om eens goed te kunnen zien wat die rare mensen nu weer aan het doen waren….kortom: helemaal goed!

Ok weer even naar de rode draad Rotorua: Toch vinden we dit landschap wel erg vreemd! We hebben gisteren in de stromende regen rondgebanjerd in Hell’s Gate, het meest actieve geothermische gebied in de regio. Nou smijten Nieuw Zeelanders (en Australiërs trouwens ook) al snel met de meest wilde superlatieven, maar het zag er werkelijk creepy uit al die dampen die uit het land opstegen….We snappen in ieder geval waarom hier het gedeelte voor “Mordor” uit LOTR is opgenomen…Maar Lex was flink doorweekt (ondanks de regenjas) en Leonie ook (ondanks de geleende paraplu) dus een warme douche en warme choco kwamen wel van pas!

Vannacht blééf het maar gieten dus we vreesden het ergste….maar gelukkig brak vanmorgen de zon door de wolken en konden we genieten van de Lady Knox Geyser die met behulp van wat zeeppoeder tot actie werd “overgehaald” in Wai-o-tapu Thermal Wonderland. Ook de Champaign Pool en de Artist Pallette waren zeer kleurrijk, maar door de stoom kon je soms geen hand voor ogen zien! ’t Water was trouwens erg warm en daar stonk het overigens wel erg naar de rotte eieren, maar ja je moet wel wat over hebben voor dit aparte verschijnsel…

We besloten nog door te gaan naar Te Puia een “Arts & Crafts” centrum voor de Maori waar je ook andere geysers kon aanschouwen (waaronder Pohutu en de Prince of Wales geyser). Hartstikke leuk natuurlijk en na het schouwspel van vanochtend waren we erg nieuwsgierig….het was ook erg mooi….tot de regengod besloot dat het genoeg was met onze pret, want het begon weer te storten…..Dus wij zoeken ons heil zo lekker weer in ons campertje waar we heerlijke salade met noodles gaan eten (supergezond nietwaar?!)

Mensen we hopen dat het weer bij jullie beter is en dat het hier weer snel opklaart…..morgen gaan we waarschijnlijk door naar Napier, dé mooiste Art Deco stad van de hele wereld (jaja die Kiwisuperlatieven zijn aanstekelijk!)

Latorrrrrsszzzzz!

11 reacties 3 oktober, 2006

Noordereiland (part II)

Hallo allemaal!

We hebben weer eens de tijd gevonden om wat aan de site te doen. Zo tussen het rondkijken en autorijden door… 

Hoe we het doen weten we niet, maar we hebben tot nu toe nog steeds mooi weer gehad. Ondanks de soms wat sombere weersverwachtingen. Maar goed, je hoort ons niet klagen… hahahaha! We hebben inmiddels het hoge noorden van het noordereiland achter ons gelaten en zijn ook nog even door Coromandel gecrossed. Alhoewel…. crossen…. met al die bergweggetjes hier schiet het meestal niet echt op. Waarom ze uberhaupt nog borden langs de weg zetten die aangeven dat de volgende X-aantal kilometers bochtig zijn….???? Gewoon wegtyfen die onzin! Hebben we niet nodig… weten we al lang!!!!

Maakt ook allemaal niet uit… het is erg mooi, dus waar maken we ons druk om???   Vandaag zijn we van Coromandel naar Tauranga gereden. We hebben nog even het Hot Beach bij Hahei meegenomen. Moesten wel om half 6 opstaan… Pfff…. en dan nog hebben we maar heel even van het warme water kunnen genieten. Het tij kwam al snel weer opzetten en dan moet je niet te lang wachten om van dat strand af te gaan. Voor je het weet is het hoogwater en zit je vast tussen de rotsen… in het meest gunstige geval…

Daarna naar Cathedral Cove geweest. Was heel erg mooi. En omdat we er al vroeg waren was het nog niet zo druk. We wilden ook nog gaan snorkelen bij Gemstone Bay, maar we hebben zelf geen snorkel-uitrusting en we dachten dat we er wel 1 konden huren. Nou kon dat ook wel…. maar niet bij de baai zelf. Daarvoor moest je dus weer in het dorpje Hahei zijn… En we hadden geen zin meer om nog een keer heen en weer te gaan. Snorkelen kan vast ergens anders ook nog wel.

Morgen gaan we een dolfijnen-cruise doen in Tauranga. Het was nog even spannend of de tocht wel door zou gaan – misschien dat het vanwege slecht weer zou worden afgelast – maar we hebben mazzel. Dus morgenochtend kunnen we weer vroeg op om richting de haven te gaan. En dan een dagje de zee op om hopelijk dolfijnen te zien en er ook mee te gaan zwemmen. We zullen zien.

Goed, we gaan er zo vandoor. Het is hier nu half 10 ’s avonds en we zitten er wel doorheen voor vandaag. Zo naar bed dus. We hopen dat alles daar in Da Neddalendsz goed gaat met iedereen. Heel veel groetjes en tot de volgende keer!

4 reacties 30 september, 2006

Auckland, Bay of Islands & Cape Reinga

Na druk en vies Hong Kong (we hebben zelfs mensen met mondkapjes zien lopen!) zijn we veilig aangekomen in Auckland met een overigens super-de-luxe vlucht van Air New Zealand. Ook het hotel was werkelijk super, Scandinavisch design  jawel! ’s Avonds lekker gegeten en Lex heeft zijn eerste “Lemon, Lime & Bitters” alweer op! Een prachtig uitzicht uit de hotelkamer trouwens (zie de foto…. De dag erna hebben we de camper met wat moeite opgehaald. CD speler deed het eerst niet en dat kan natuurlijk niet: Lex en Leonie zonder muziek 35 dagen!!! Maar uiteindelijk toch goed vertrokken richting de Bay of Islands: bestemming Paihia.

We kwamen aan in het donker (want te laat vertrokken) en waren eigenlijk blij verrast dat we de camping die we hadden uitgezocht toch nog konden vinden: Twin Pines bij de Hararu Falls, watervallen die ’s nachts verlicht worden (hoe romantisch )…De volgende dag werden we heel vroeg opgepikt voor een boottocht in de Bay of Islands. En we hebben echt hele groepen dolfijnen gezien, erg cool!!! Er zwommen er ook een paar met de boot mee, Lex heeft er natuurlijk weer prachtige shots kunnen maken . Ook nog zeeleeuwen gezien en natuurlijk een hele hoop eilandjes met prachtig mooi weer overigens.

Doorgereden naar Waitangi, waar het beroemde Waitangi Treaty getekend is door zowel Pakeha als Maori: erg mooie oorlogskano in ieder geval en natuurlijk een authentiek museum. Dus zowaar nog wat geschiedenisles gevolgd. Tja toen was het al laat en eigenlijk moesten we even doorrijden naar Awanui of Kaitaia als we de dag erna nog naar Cape Reinga (uiterste puntje van Nieuw Zeeland) wilden gaan….dus dat hebben we maar gedaan. Gelukkig nu voor zonsondergang aangekomen op Norfolk Motel dat gerund wordt door twee aardige Nederlanders. Even gerelaxt in het bubbelbad….en lekker naar bed in ons campertje.

Vandaag dus naar Cape Reinga en 90 Mile Beach (dat overigens eigenlijk 90 km lang is maar goed whats in a name?). Onderweg nog gestopt bij Gumdiggers Park waar we een rondleiding kregen over hoe de gom van de Kauribomen in vroeger tijden gewonnen werd en waar dit voor wordt gebruikt. Nooit geweten dat deze gom uiteindelijk amber wordt in ieder geval! 

Lex heeft bij een volgende stop nog “gesandsurft”! Ging soms erg goed, soms wat minder…

De vuurtoren bekeken en de plek waar volgens de Maori de zielen van overleden Maori’s vertrekken naar de andere zijde. Bustrip was erg funny met een zingende Maorichauffeur…en morgen weer onderweg door het Kauribos….tot later….

Lex & Leonie

4 reacties 27 september, 2006

Hong Kong baby!

Na een niet zo’n luxe vlucht met de KLM (jaja verwende reizigers ook!) zitten we nu al een dagje in Hong Kong. Het vinden van het hotel etc. verliep zo soepel, dat kon natuurlijk niet zo blijven…dus na het inchecken liepen we het centrum van Mongkok in en….liepen daar ongeveer anderhalf uur in rondjes…

Dus maar weer even terug naar het hotel, plan opnieuw bedenken en proberen uit te vinden hoe het OV hier werkt…Vol goede moed naar de ” Avenue of Stars”  gegaan met de metro (mooi systeem hier trouwens)…Er zou daar ’s avonds een “lichtshow”  zijn en dat moesten we natuurlijk proberen vast te leggen! Tja het was op zich wel leuk, maar ietsje minder spectaculair als in de “Visitors Guide”. Maar wel leuk! Vervolgens Bruce Lee nog even vastgelegd die speciaal voor ons poseerde .

Toen wilden we nog naar “The Peak”  het hoogste punt van Hong Kong. Weer in de metro en “even” wandelen…dat even werd dus weer even langer….t was toch iets moeilijker te vinden in het donker en we waren bij het verkeerde metrostation uitgestapt…maar de aanhouder wint! En zowaar….The Peak tram reed nog om 22:00! Dus wij reden via een gigantisch steile weg, serieus dat moet je niet willen lopen, naar boven. Wat een uitzicht!!! Erg mooi, maar je werd wel zowat van de top afgeblazen door de wind ! Nou ja dat was wel weer genoeg avontuur voor vandaag dus lekeer naar het hotel…

Net wakker geworden na een nacht op een plank (die Chinezen houden van een Spartaans leven blijkbaar) en zodirect naar het vliegveld, koffer proberen op te slaan en kijken of we nog een glimp van de “Giant Buddha” kunnen opvangen…en wie weet het “Path of Wisdom”  kunnen lopen dan komt het vast goed met ons….

Tot later vanuit Nieuw Zeeland….

Leonie & Lex

11 reacties 23 september, 2006

Jong belegen???

Yep….

Het was weer eens zo ver: 11 september. Lex was jarig. En dit jaar is het dan toch echt gebeurd… ik ben nu echt over de houdbaarheidsdatum en ben gepromoveerd van “oudere jongere” naar “jongere oudere”.

Niet dat het zo aanvoelt, hoor. Maar toch… die twee sneue cijfers maken ineens meer ellende los dan je lief is.

35

Aan de andere kant was het ook wel weer leuk om ontbijt op bed te krijgen en cadeau’s in ontvangst te mogen nemen natuurlijk. Dus genoeg ‘geklaagd’. Ik heb straks 5 weken om me te bezinnen op mijn nieuwe levensdoelen als jongere oudere. En wie weet wordt het nog leuk ook! Hahahaha!!!!

Tot later!

Lex

8 reacties 12 september, 2006

Route Zuidereiland

Pffff toch nog gelukt om nog even de route voor het Zuidereiland te bedenken….

Er is alleen zoveel moois om uit te kiezen dat het bijna niet te doen is….we hebben gewoon tijd te kort om alles te zien…zeker als we ook nog een beetje willen ontspannen en de omgeving op ons in willen laten werken….Dat willen we natuurlijk ook niet: op reis gaan en dan zo moe en “vol” van alles terugkomen dat we alweer toe zijn aan een nieuwe vakantie ….

Maar goed hier komt ie:

Wellington – Nelson
Nelson –  Abel Tasman National Park (Motueka)
Abel Tasman N.P. – Abel Tasman N.P.
Abel Tasman N.P.  – Greymouth
Greymouth – Franz Josef
Franz Josef – Wanaka
Wanaka – Queenstown
Queenstown – Te Anau
Te Anau – Milford
Milford Sound – Milford Sound
Milford – Te Anau
Te Anau – Dunedin
Dunedin – Otago Peninsula – Dunedin
Dunedin – Lake Tekapo/Twizel
Lake Tekapo/Twizel – Christchurch
Christchurch – Kaikoura
Kaikoura – Christchurch
Vlucht Christchurch naar Auckland en door naar Hong Kong
Hong Kong – Amsterdam

4 reacties 6 september, 2006

Mission Completed

Jajajaja!!!!! Daar is ie weer!

Zoals beloofd: een update over de imagetank. Vandaag de knoop maar doorgehakt. Je kunt eindeloos door blijven razen over internet, maar op een gegeven moment schiet je er echt helemaal niets meer mee op.

Kan ik ‘m echt, zeker weten, 100% gegarandeerd nergens goedkoper vinden??? En ben ik nou echt wel overtuigd dat dit de beste optie is??? Zijn er toch niet betere imagetanks te vinden??? Mmm… neem ik 40 gieg of 80 gieg??? Of misschien 60??? Tsja… het scheelt weer wat geld als ik de 40 neem… maar aan de andere kant… voor maar twee tientjes meer heb je het dubbele aan opslag…

Tsjongejongejonge… soms kun je compleet gestoord van jezelf worden. Waarom toch altijd zoveel keus??? BELACHELIJK!!!! Ze DOEN het er gewoon om!!!

Maar zoals ik al zei: de knoop is doorgehakt. Het is de Vosonic VP2160 geworden. De zwarte uitvoering (o ja!!! dat had ik nog niet eens genoemd!!! moet je ook nog over de fokking kleur gaan nadenken!!! in GODSNAAM!!!) om precies te zijn. En inderdaad… je raadt het al… ik heb toch maar die twee extra tientjes uit m’n portemonnee laten glijden. Oftwel: het is de 80 GB versie. Zien??? Komt ie:

Imagetank

 

En dan ook maar meteen de specs erbij. Voor de liefhebbers…

Imagetank (specs)

 

Zooo…. u is weer helemaal up-to-date. Mocht je zelf ook zo’n apparaat willen kopen: kijk uit! Er is ook een bedrijf dat Vosonic-kloons maakt. Ze gebruiken zelfs vrijwel dezelfde website-naam. Voor da real thing moet je kijken op: vosonic

Ik ga stoppen. De imagetank is opgeladen en het wordt tijd om eens te gaan testen. Liever nu klooien met dat apparaat dan straks onderweg… Ik weet al weer precies hoe dat dan gaat. En dat is geen fraai gezicht. Om over het geluid nog maar te zwijgen… (de Lex-kenners onder u weten waar ik op doel)

Tot laatorrr!

Groetjes, Lex

Reageer 31 augustus, 2006

Volgende pagina Vorige pagina


Categorieën

Woordenwolk

Links

Archief

Overig

Feeds