Samos: oftewel de vakantie van de vergeten spullen

25 augustus, 2009

De zwoele ‘Meltemi’ wind deed het gordijn van het appartment bollen. Op het gordijn waren allerlei zeilschepen afgebeeld, maar dit ‘marine’ thema was verder niet doorgevoerd. Het appartement was eenvoudig maar toereikend ingericht. Zoals de meeste Griekse appartementen slechts voorzien van twee keiharde bedden, 1 klein bureautje met spiegel en een typische Griekse houten stoel met dito harde zitting. Op de muur een ingelijste foto van een roos in een vaas. Tot zover de romantiek. Op het kleine balkonnetje, met zeezicht!, stonden twee plastic stoelen en een plastic tafel met een gebloemd plastic zeiltje. Makkelijk af te nemen als je knoeit. Het geheel straalde geen allure uit, maar toch voelde het als pure luxe. Gewoon op je balkon zitten, op je plastic stoeltje en dan uitkijken over de korenbloemblauwe zee. Poseidon had er zin in vandaag want hij toverde prachtige golven tevoorschijn waar de aanwezige windsurfers dankbaar gebruik van maakten. Liet je je blik naar rechts glijden dan had je uitzicht op de baai met daarachter verborgen ontelbare cafeetjes en restaurantjes.

De reis was goed begonnen. Halverwege de taxirit bemerkten we dat we Lex’ rijbewijs waren vergeten en Leonie’s telefoon. Dus rechtsomkeert gemaakt, Elly wakker gebeld en een nieuwe poging gewaagd. Vlak voor de paspoortcontrole op Schiphol, de point of no return, vroeg Lex ineens ‘ zeg heb jij ook het voucher van het hotel..en de retourtickets gepakt..’ Tja. Freud zou misschien gedacht hebben dat we onbewust gewoon niet terug wilden komen, maar echt handig was ‘ t niet natuurlijk. Dus Elly weer uit bed gebeld en arme Leo die de volgende dag moest werken moest ons in allerijl komen redden. Leonie kreeg bijna de slappe lach van de hele toestand maar Lex kon er nog niet helemaal om lachen. De vlucht verliep verder voorspoedig en wat ook wel grappig was dat we in het toestel kennissen tegenkwamen van Leonie’s oma, Aad en Tineke, die ook toevallig naar Samos gingen.

Aangekomen in appartmenten Dimitra (waarbij Leonie toch even aan paps moest denken ) bleek al snel hoe vermoeid we waren, want de eerste siesta geheel slapend doorgebracht. ‘ s Middags naar het centrum van Kokkari gewandeld dat op ongeveer 15 minuten lopen ligt. Het is geen grote stad, maar wel groot genoeg om van alle gemakken voorzien te zijn voor de hedendaagse toerist. Na enig zoeken alles gevonden wat we nodig hebben: n bakkertje voor de ‘ broodnodige’ tiropites en bougatsas, een supermarkt voor liters water, een pinautomaat en een hoop winkeltjes. Na de eilandintroductie door Jori, lekker wat boodschappen gedaan, want we bleken wel meer vergeten te hebben deze vakantie … ‘ s Avonds te moe om weer naar het centrum te lopen dus gewoon gegeten bij restaurant ‘Marina’ aan de overkant van het appartement en het was heeeerlijk… keftedes met een krokant korstje, knapperig frisse komkommers, dolmades met een vleugje citroen… n glas ouzo om het af te leren… het leven is goed. Ola einai kala.

Gepost in: Vacation

4 reacties Reageer

  • 1. Silvia  |  25 augustus, 2009 om 11:32

    WATTTTTTT! Ouzo om het af te leren…??
    Okee, met mij weer aanleren, dan..hihi.

    Groetjes ook aan Lex. Niet vergeten, he.
    Silvia

  • 2. Aimee  |  25 augustus, 2009 om 21:26

    nou jongens, dat ging lekker zeg! Tjonge, jonge… oelewappertjes

    gelukkig hebben jullie het nu helemaal lekker. Houden zo! Met Boetsie gaat het prima. We zullen een dezer dagen eens kijken of hij een ommetje kan rennen.

    Veel plezier daar in het warme Greece. Geniet ervan!

  • 3. anja Rijkhoek  |  28 augustus, 2009 om 12:53

    Wat leuk dat ik weer mee mag genieten van jullie vakantie vreugd en perikelen! Mijn computer was even uit logeren vanwege een voeding-
    probleem, maar is vandaag weer terug en gelijk bingo!
    Gelukkig dat jullie geen vliegtuig hebben gemist door al dat heen en
    weer geren! Nu maar ontspannen genieten want daar is vakantie toch
    voor bedoeld! Het sfeerbeeld is in ieder geval uitstekend, zie het zo
    voor me, veel plezier en tot mails van tante Anja

  • 4. Layoknee  |  29 augustus, 2009 om 22:36

    @ tante Anja: Natuurlijk laten we iedereen weer mee genieten , blij te horen dat de computer het weer doet!
    @ Aimee: Haha ja best slimme actie he, we zijn Leo en Elly heel dankbaar. Wel lekker om te horen dat het met Bootsy oke gaat!
    @ Silvia: Dank voor de groetjes Sil, bij deze de groetjes terug. Ook van Lex.

Laat je reactie achter

Verplicht

Verplicht, wordt niet weergegeven

Toegestane HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Trackback dit bericht  |  RSS Feed


Categorieën

Woordenwolk

Links

Archief

Overig

Feeds